Raffaella Carrà: królowa włoskiej piosenki i przebojów.

0

Raffaella Carrà, właściwie Raffaella Maria Roberta Pelloni (18 czerwca 1943 – 5 lipca 2021), była wszechstronnie utalentowaną włoską piosenkarką, aktorką, tancerką i prezenterką telewizyjną, która przez niemal siedem dekad kształtowała włoski i międzynarodowy show-biznes. Na 5 lipca 2021 roku miała 78 lat. Jej życie i kariera, trwające od 1952 do 2021 roku, przyniosły jej status ikony dla społeczności LGBTQ+ i ponad 60 milionów sprzedanych płyt na całym świecie. Zmarła w wieku 78 lat, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo artystyczne. Jej kariera, rozpoczęta w wieku zaledwie 8 lat, była naznaczona odważnymi występami, które często wywoływały skandale, ale jednocześnie budowały jej wizerunek jako pionierki feminizmu w mediach.

Urodzona w Bolonii, Raffaella Carrà swoją artystyczną podróż rozpoczęła już w dzieciństwie, ucząc się układów baletowych i śpiewając piosenki z popularnych programów telewizyjnych. Szybko przeniosła się do Rzymu, by rozwijać swój talent w Narodowej Akademii Tańca. Jej życie prywatne, choć nie jest szeroko opisywane w dostępnych faktach, zaznaczone jest rozstaniem rodziców, Raffaele Pelloniego i Angeli Iris Dell’Utri, krótko po ich ślubie. Dzieciństwo spędzone między rodzinnym barem a lodziarnią stanowiło tło dla jej wczesnych fascynacji sceną, a później doprowadziło do rozpoczęcia studiów w Centro Sperimentale di Cinematografia, które ukończyła w 1960 roku.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 5 lipca 2021 roku miała 78 lat.
• Żona/Mąż: Brak informacji o małżonku.
• Dzieci: Brak informacji o dzieciach.
• Zawód: Piosenkarka, aktorka, tancerka, prezenterka telewizyjna i radiowa, modelka.
• Główne osiągnięcie: Status ikony dla społeczności LGBTQ+ i ponad 60 milionów sprzedanych płyt na świecie.

Podstawowe informacje o Raffaelli Carrà

Dane biograficzne i pseudonim artystyczny

Raffaella Carrà, urodzona jako Raffaella Maria Roberta Pelloni 18 czerwca 1943 roku w Bolonii, zmarła 5 lipca 2021 roku w Rzymie w wieku 78 lat. Jej życie i kariera obejmowały niemal siedem dekad, od 1952 do 2021 roku, w których z powodzeniem działała jako piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa oraz modelka. W połowie lat 60. przyjęła pseudonim artystyczny Carrà, zaproponowany przez reżysera Dante Guardamagnę. Pseudonim ten był połączeniem jej prawdziwego imienia, które kojarzyło się reżyserowi z malarzem Rafaelem Santi, z nazwiskiem innego wybitnego malarza, Carlo Carrà. Ten symboliczny wybór dał początek artystycznej tożsamości, która na zawsze zapisała się w historii włoskiego i międzynarodowego show-biznesu.

Rodzina i życie prywatne Raffaelli Carrà

Pochodzenie i dzieciństwo

Raffaella Carrà była córką Raffaele Pelloniego oraz Angeli Iris Dell’Utri, kobiety o sycylijskich korzeniach. Jej rodzice rozstali się krótko po ślubie, co wpłynęło na jej wczesne lata. Dzieciństwo spędzała w specyficznej atmosferze – między barem prowadzonym przez matkę a lodziarnią. To właśnie tam, w otoczeniu codziennego życia, dorastała, czerpiąc inspirację z ekranów telewizyjnych, w szczególności z programu „Il Musichiere”. Systematycznie uczyła się na pamięć tytułów piosenek i choreografii baletowych, co stanowiło fundament jej przyszłej kariery scenicznej. Już w wieku zaledwie ośmiu lat opuściła Riwierę Romagnolską, przenosząc się do Rzymu, aby rozpocząć naukę w Narodowej Akademii Tańca. Ta decyzja zapoczątkowała jej profesjonalną drogę w świecie sztuki i rozrywki.

Kariera aktorska i początki w Hollywood

Debiut filmowy i edukacja

Droga artystyczna Raffaelli Carrà rozpoczęła się bardzo wcześnie. Zadebiutowała na ekranie, mając zaledwie 9 lat, w filmie „Torment of the Past” (1952) w reżyserii Mario Bonnarda. Jej talent aktorski został dostrzeżony, co zaowocowało dalszym rozwojem edukacyjnym. W 1960 roku ukończyła prestiżowe studia w Centro Sperimentale di Cinematografia, zdobywając solidne podstawy do dalszej pracy w branży filmowej. Ta edukacja stanowiła kluczowy etap w kształtowaniu jej umiejętności i przygotowaniu do wyzwań, jakie stawiały przed nią kolejne lata kariery.

Kariera w kinie peplum

Na początku lat 60. włoska kinematografia przeżywała rozkwit gatunku peplum, znanego również jako kino miecza i sandałów. Raffaella Carrà szybko stała się jedną z jego czołowych gwiazd. Zagrała w kilku znaczących produkcjach tego typu, w tym w filmach „Fury of the Pagans” (1960) oraz „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961). Jej obecność na ekranie, połączona z fizyczną sprawnością i charyzmą, przyciągała uwagę widzów, umacniając jej pozycję jako obiecującej aktorki młodego pokolenia.

Doświadczenia w Hollywood

W 1965 roku Raffaella Carrà podpisała kontrakt z renomowaną wytwórnią 20th Century Fox, co otworzyło jej drzwi do międzynarodowej kariery w Hollywood. Zagrała u boku legendy kina, Franka Sinatry, w filmie wojennym „Von Ryan’s Express”. Była to znacząca szansa na zdobycie światowej sławy. Jednak mimo obiecującej perspektywy, Carrà zdecydowała się na powrót do Włoch w 1966 roku. Powodem tej decyzji była tęsknota za domem i trudność w odnalezieniu się w stylu życia panującym w Los Angeles. Choć szansa na wielką karierę w USA była realna, jej serce pozostało we Włoszech, co wpłynęło na dalszy kierunek jej artystycznej drogi.

Kariera muzyczna i sukcesy estradowe

Dyskografia i sprzedaż płyt

Raffaella Carrà była również wybitną artystką muzyczną. W ciągu swojej bogatej kariery wydała aż 25 albumów studyjnych, które ukazały się w 37 krajach. Łączna sprzedaż jej płyt na całym świecie przekroczyła oszałamiającą liczbę 60 milionów egzemplarzy. Ten imponujący wynik świadczy o ogromnej popularności i uniwersalnym oddziaływaniu jej muzyki, która zdobywała serca słuchaczy na różnych kontynentach. Jej dyskografia obejmuje utwory, które stały się klasykami włoskiej muzyki rozrywkowej.

Warto wiedzieć: Jej album „Forte forte forte” z 1976 roku został wydany w 36 krajach i przyniósł jej m.in. certyfikat złotej płyty w Kanadzie.

Międzynarodowe przeboje i języki

Jednym z jej największych międzynarodowych sukcesów był hit „A far l’amore comincia tu”. Ten przebój odniósł spektakularny sukces międzynarodowy, docierając do 9. miejsca na prestiżowej brytyjskiej liście przebojów UK Singles Chart. Umiejętność śpiewania w czterech językach – włoskim, hiszpańskim, angielskim i francuskim – umożliwiła jej zdobycie szerokiego grona fanów w całej Europie i Ameryce Łacińskiej. Jej repertuar, pełen energetycznych i chwytliwych piosenek, takich jak „Fiesta”, „Rumore” czy „Tanti auguri”, stał się znakiem rozpoznawczym artystki, która potrafiła porwać publiczność swoją radością i ekspresją. Tworzyła utwory, które z łatwością przekraczały granice kulturowe i językowe.

Kontrowersje muzyczne

W 1982 roku artystka wywołała kontrowersje piosenką „Ballo ballo”. Niektórzy krytycy i słuchacze oskarżali ją o plagiat utworu „Eleanor Rigby” zespołu The Beatles. Pomimo tych zarzutów, piosenka zyskała popularność, a sama Carrà wielokrotnie udowadniała swoją oryginalność i innowacyjność w tworzeniu muzyki. Jej piosenka „A far l’amore comincia tu” zdobyła liczne złote oraz platynowe płyty, potwierdzając jej status jako artystki o międzynarodowym zasięgu.

Kariera telewizyjna i prezenterka

Ikona włoskiej telewizji RAI

Raffaella Carrà stała się prawdziwą ikoną włoskiej telewizji publicznej RAI. Prowadziła wiele hitowych programów, z których najbardziej pamiętnym był „Canzonissima”. Jej występ w tym programie w 1970 roku, podczas którego zaprezentowała się z odsłoniętym pępkiem, wywołał wówczas ogromny skandal obyczajowy i protesty ze strony Watykanu. Ten odważny gest przełamywał konwencje i stanowił symbol jej walki o swobodniejsze wyrażanie kobiecości w mediach. Jej charyzma i umiejętności prezenterki sprawiły, że stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci włoskiej sceny telewizyjnej.

Warto wiedzieć: Jej występ w „Canzonissima 70”, gdzie tańczyła do piosenki „Ma che musica Maestro” z odkrytym brzuchem, był tak szokujący, że Watykan i konserwatywne kierownictwo RAI próbowało cenzurować jej wizerunek.

Programy talk-show

W latach 1983–1985 Raffaella Carrà z sukcesem prowadziła program „Pronto, Raffaella?”, który zapisał się w historii jako pierwszy południowy talk-show we Włoszech. Program ten zdobył ogromną popularność, a jeden z jego odcinków, w którym artystka przeprowadziła wywiad z Matką Teresą z Kalkuty, przyciągnął przed ekrany imponującą liczbę 14 milionów widzów. W połowie lat 80. prowadziła również program „Buonasera Raffaella”, którego część odcinków była nadawana na żywo ze studiów w Nowym Jorku, co świadczy o międzynarodowym charakterze jej kariery telewizyjnej.

Międzynarodowe sukcesy telewizyjne

Poza Włochami, Raffaella Carrà odniosła spektakularne sukcesy również w Hiszpanii. W latach 90. przez trzy sezony prowadziła niezwykle popularny program „¡Hola Raffaella!” dla stacji TVE, zdobywając tam rzesze fanów i umacniając swoją pozycję jako międzynarodowej gwiazdy. Za program „¡Hola Raffaella!” otrzymała trzy prestiżowe nagrody TP de Oro, co świadczy o jej ogromnym sukcesie w Hiszpanii. W 2001 roku podjęła się również roli głównej prowadzącej 51. Festiwalu Piosenki Włoskiej w Sanremo, jednego z najbardziej prestiżowych wydarzeń muzycznych we Włoszech. Jej obecność na scenie festiwalowej była kolejnym potwierdzeniem jej wszechstronnych talentów i ugruntowanej pozycji w świecie rozrywki.

Osiągnięcia i nagrody

Rekordy i wyróżnienia

Raffaella Carrà jest uznawana za jedną z najbardziej popularnych postaci we Włoszech, czego dowodem jest imponująca liczba zdobytych przez nią nagród. Jest rekordzistką pod względem popularności, czego potwierdzeniem jest fakt zdobycia aż 12 statuetek Telegatto, najbardziej prestiżowej włoskiej nagrody telewizyjnej. W 1984 roku została uhonorowana tytułem „Żeńskiej Osobowości Telewizyjnej na Poziomie Europejskim” przez Stowarzyszenie Europejskich Magazynów Telewizyjnych, co podkreśla jej znaczenie i wpływ na europejską scenę medialną. Jej kariera była nieustannie doceniana przez krytyków i publiczność.

Nagrody branżowe

Pośmiertnie, podczas 78. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, Raffaella Carrà została uhonorowana nagrodą Sorriso Diverso Venezia, co stanowi dowód trwałego szacunku dla jej dorobku artystycznego. W 2017 roku odebrała nagrodę w Madrycie jako wyraz wdzięczności za wsparcie dla społeczności LGBTQ+ podczas World Pride. Te liczne nagrody i wyróżnienia świadczą o wyjątkowym wpływie Raffaelli Carrà na kulturę i rozrywkę.

Nagrody i wyróżnienia Raffaelli Carrà:

• 12 statuetek Telegatto
• Tytuł „Żeńskiej Osobowości Telewizyjnej na Poziomie Europejskim” (1984)
• Nagroda Sorriso Diverso Venezia (pośmiertnie)
• 3 nagrody TP de Oro za program „¡Hola Raffaella!”

Wpływ, filantropia i osobowość

Pionierka feminizmu i ikona LGBTQ+

Raffaella Carrà jest powszechnie uznawana za pionierkę feminizmu w mediach. W latach 70. i 80. aktywnie walczyła o wyzwolenie wizerunku kobiet w branży muzycznej i telewizyjnej, przełamując stereotypy i promując bardziej otwarte podejście do kobiecej seksualności i ekspresji. Stała się również wielką ikoną społeczności LGBTQ+. W 2017 roku podczas World Pride w Madrycie została oficjalnie uznana za „Ikonę Gejów”, co jest wyrazem wdzięczności za jej bezwarunkowe wsparcie i promowanie akceptacji. Jej otwartość i bezkompromisowość w głoszeniu wartości równości i miłości uczyniły ją inspiracją dla milionów ludzi na całym świecie.

Działalność charytatywna

Wykorzystując swoją ogromną popularność, Raffaella Carrà angażowała się również w działalność charytatywną. W 2004 roku współprowadziła dziewięciogodzinny teleton „Contigo” w hiszpańskiej telewizji TVE, zbierając środki na ważne cele społeczne. Jej przykład pokazuje, jak można połączyć karierę artystyczną z zaangażowaniem w pomoc innym. Hasło „najbardziej kochana przez Włochów”, które na stałe przylgnęło do jej wizerunku po podpisaniu kontraktu reklamowego z firmą Scavolini w 1984 roku, doskonale oddaje jej pozycję w sercach odbiorców, którzy doceniali nie tylko jej talent, ale i autentyczność oraz dobroć.

Kontrowersje i skandale

Kwestie finansowe i reakcja premiera

W 1984 roku kontrakt Raffaelli Carrà z RAI stał się przedmiotem ostrej krytyki ze strony ówczesnego premiera Włoch, Bettino Craxiego. Premier publicznie potępił jej zarobki, nazywając je „niemoralnymi i skandalicznymi”. Ta sytuacja wywołała szeroką debatę na temat pozycji i wynagrodzeń artystów w mediach publicznych. Pomimo krytyki, Carrà konsekwentnie podążała swoją ścieżką, udowadniając swoją wartość na rynku rozrywkowym. Jej zdolność do generowania wysokich przychodów była odzwierciedleniem ogromnego zainteresowania jej programami i twórczością.

Osobiste zarzuty i reakcja

W listopadzie 1986 roku, podczas programu na żywo, Raffaella Carrà zareagowała stanowczo na artykuł opublikowany w tabloidzie „Novella 2000”. Gazeta oskarżyła ją o zaniedbywanie umierającej matki, co było dla artystki niezwykle bolesne. Jej emocjonalna odpowiedź na antenie pokazała siłę jej charakteru i determinację w obronie dobrego imienia. Ten incydent podkreślał, jak bardzo życie prywatne gwiazd bywa narażone na ingerencję mediów i jak ważne jest zachowanie godności w obliczu ataków.

Skandal obyczajowy z odkrytym pępkiem

Jej występ w programie „Canzonissima 70”, podczas którego tańczyła do piosenki „Ma che musica Maestro” z odkrytym brzuchem, wywołał prawdziwy szok. Wizerunek ten był tak odważny i przełamujący konwencje, że Watykan i konserwatywne kierownictwo RAI podjęły próby cenzurowania jej występu. Ten skandal obyczajowy stał się symbolem sprzeciwu wobec sztywnych norm społecznych i dowodem na to, że Raffaella Carrà była artystką wyprzedzającą swoje czasy, śmiało kwestionującą utarte schematy i prowokującą do dyskusji na temat wolności ekspresji.

Ciekawostki z życia i kariery Raffaelli Carrà

Działalność artystyczna i produkcje

W 1968 roku Raffaella Carrà pokazała swoje zaangażowanie w ambitniejszy repertuar, biorąc udział w specjalnej audycji „Tempo di samba”. Jej wszechstronność potwierdza również występ we francuskim serialu „Arsène Lupin” w odcinku „La donna dai due sorrisi” w 1971 roku. Zagrała także w francuskiej produkcji „La chance et l’amour” oraz w filmie „Caesar the Conqueror” (1962). W 1997 roku wcieliła się w postać samotnej dziennikarki w miniserii RAI „Una mamma per caso”. Prowadziła również program „Il principe azzurro” dla stacji Canale 5.

Wybrane produkcje filmowe i telewizyjne z udziałem Raffaelli Carrà:

• „Torment of the Past” (1952)
• „Fury of the Pagans” (1960)
• „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961)
• „Von Ryan’s Express” (1965)
• „Arsène Lupin” (serial, 1971)
• „La chance et l’amour” (1962)
• „Caesar the Conqueror” (1962)
• „Una mamma per caso” (miniseria RAI, 1997)

Kluczowe momenty kariery

Co ciekawe, Raffaella Carrà dwukrotnie odmawiała prowadzenia Festiwalu w Sanremo, zanim ostatecznie zdecydowała się przyjąć tę propozycję w 2001 roku. Jej piosenka „Tanti auguri” zyskała status hymnu wolności seksualnej dzięki odważnemu tekstowi, który promował radość z życia i miłości. Jej dorosły debiut aktorski miał miejsce w filmie „Long Night in 1943” w 1960 roku.

Chronologia ważnych wydarzeń w karierze Raffaelli Carrà:

• 1952: Debiut filmowy w „Torment of the Past”
• 1960: Ukończenie Centro Sperimentale di Cinematografia
• Lata 60.: Gwiazda filmów peplum
• 1965: Kontrakt z 20th Century Fox, wyjazd do Hollywood
• 1970: Kontrowersyjny występ w „Canzonissima”
• 1976: Wydanie albumu „Forte forte forte”
• 1983-1985: Prowadzenie „Pronto, Raffaella?”
• 1987: Kontrakt z Fininvest
• Lata 90.: Sukces programu „¡Hola Raffaella!” w Hiszpanii
• 2001: Prowadzenie Festiwalu Piosenki Włoskiej w Sanremo

Nagrody i pożegnanie

Za program „¡Hola Raffaella!” otrzymała trzy prestiżowe nagrody TP de Oro, co świadczy o jej ogromnym sukcesie w Hiszpanii. Jej ciało spoczywa na cmentarzu w Porto Santo Stefano. Raffaella Carrà miała brata o imieniu Enzo, który zmarł w 2001 roku. W 1968 roku wystąpiła również w sztuce „Processo di Famiglia” autorstwa Diego Fabbriego. Była jedną z najlepiej sprzedających się artystek w historii Europy i Ameryki Łacińskiej. Jej piosenka „A far l’amore comincia tu” zdobyła liczne złote oraz platynowe płyty. W 2017 roku odebrała nagrodę w Madrycie jako wyraz wdzięczności za wsparcie dla społeczności LGBTQ+. Hasło „najbardziej kochana przez Włochów” na stałe przylgnęło do jej wizerunku, symbolizując jej głębokie powiązanie z włoską kulturą i sercami fanów.

Raffaella Carrà pozostawiła po sobie dziedzictwo jako wszechstronna artystka, która przełamywała bariery i inspirowała miliony swoim talentem i odwagą. Jej kariera, obejmująca muzykę, aktorstwo i telewizję, udowadnia, że kluczem do trwałego sukcesu jest autentyczność i odwaga w wyrażaniu siebie.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Raffaella_Carr%C3%A0