Strona główna Ludzie Denis Diderot: Biografia filozofa francuskiego Oświecenia

Denis Diderot: Biografia filozofa francuskiego Oświecenia

by Oska

Denis Diderot, urodzony 5 października 1713 roku w Langres, był jednym z najbardziej wpływowych francuskich myślicieli epoki Oświecenia. Filozof, krytyk sztuki i pisarz, zyskał nieśmiertelną sławę jako współzałożyciel i niestrudzony redaktor monumentalnej „Encyclopédie”. Na [miesiąc rok] ma 70 lat. Jego życie, naznaczone intelektualnym zapałem, burzliwym życiem prywatnym i nieustanną walką o wolność myśli, stanowi fascynujący portret epoki i jej kluczowych przemian. Zmarł w Paryżu 31 lipca 1784 roku, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo, które do dziś inspiruje i prowokuje do refleksji.

Jego małżeństwo z Antoinette Champion, zawarte w 1743 roku, przetrwało mimo początkowych sprzeciwów rodziny i różnic światopoglądowych, choć filozof znany był również z licznych romansów, z których najbardziej znana jest jego korespondencja z Sophie Volland. Denis Diderot wywarł ogromny wpływ na rozwój francuskiego oświecenia, a jego pisma, takie jak „Kubuś Fatalista i jego pan”, pozostają kamieniami milowymi literatury i filozofii.

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: Na [miesiąc rok] ma 70 lat
  • Żona/Mąż: Antoinette Champion
  • Dzieci: Angélique Diderot
  • Zawód: Filozof, pisarz, krytyk sztuki, redaktor, encyklopedysta
  • Główne osiągnięcie: Redakcja naczelna „Encyclopédie”

Kim był Denis Diderot?

Denis Diderot był wszechstronnym francuskim intelektualistą epoki Oświecenia, którego działalność wykraczała poza tradycyjne ramy. Jako filozof, krytyk sztuki i pisarz, stał się jedną z czołowych postaci tego okresu. Jego największym osiągnięciem było współzałożenie i wieloletnia redakcja naczelna „Encyclopédie”, dzieła mającego zrewolucjonizować gromadzenie i rozpowszechnianie wiedzy. Jako lider grupy „Encyclopédistes”, Diderot wykazywał się niezwykłą energią i determinacją, co było widoczne nawet w jego zachowanych podpisach na dokumentach historycznych.

Data i miejsce urodzenia oraz śmierci

Denis Diderot urodził się 5 października 1713 roku w Langres, malowniczej miejscowości w prowincji Szampania we Francji. Zmarł w wieku 70 lat, 31 lipca 1784 roku, w Paryżu. Jego życie, trwające siedem dekad, przypadło na okres burzliwych zmian społecznych i intelektualnych, które fundamentalnie ukształtowały epokę Oświecenia.

Wykształcenie i wczesne lata

Edukacja Denisa Diderota rozpoczęła się w kolegium jezuickim w jego rodzinnym Langres. Następnie kontynuował naukę na prestiżowym Uniwersytecie Paryskim, gdzie w 1732 roku zdobył tytuł Master of Arts. Po ukończeniu studiów rozważał karierę duchowną, jednak w 1735 roku porzucił ten pomysł na rzecz krótkotrwałych studiów prawniczych. Ostatecznie, na początku lat 40. XVIII wieku, Diderot zdecydował się poświęcić swoje życie pisarstwu i tłumaczeniom, co okazało się kluczowym zwrotem w jego biografii.

Rodzina i życie prywatne Denisa Diderota

Pochodzenie i rodzeństwo

Denis Diderot był synem Didiera Diderota, cenionego mistrza nożownictwa, oraz Angélique Vigneron. Dorastał w dużej rodzinie, choć tylko troje z pięciorga rodzeństwa dożyło dorosłości. Bliskie więzi rodzinne, choć nie zawsze harmonijne, odcisnęły piętno na jego życiu. Szczególny szacunek okazywał swojej siostrze Denise, którą ze względu na jej intelekt i charakter nazywał „żeńskim Sokratesem”.

Małżeństwo z Antoinette Champion

W 1743 roku, wbrew woli ojca, Denis Diderot poślubił Antoinette Champion. Była ona pobożną katoliczką, starszą od niego o trzy lata. Decyzja o ślubie doprowadziła do jego wydziedziczenia przez ojca, co stanowiło znaczące wydarzenie w jego życiu osobistym i finansowym.

Dzieci Denisa Diderota

Z małżeństwa z Antoinette Champion przeżyło tylko jedno dziecko – córka Angélique, która stała się bardzo ważną postacią w późniejszych latach życia Denisa Diderota, dostarczając mu wsparcia i towarzystwa.

Relacje poza małżeństwem i listy do Sophie Volland

Życie uczuciowe Denisa Diderota było burzliwe i obfitowało w liczne romanse poza małżeństwem. Angażował się w związki m.in. z Anne-Gabrielle Babuty, Madeleine de Puisieux, Mme de Maux oraz Sophie Volland. Jego korespondencja z Sophie Volland jest dziś uznawana za jeden z literackich skarbów XVIII wieku, oferując wgląd w jego myśli, uczucia i życie codzienne.

Wpływ śmierci siostry na twórczość

Śmierć jego siostry Angélique w 1749 roku, która zmarła jako zakonnica, miała głęboki i trwały wpływ na Denisa Diderota. To tragiczne wydarzenie zaostrzyło jego krytyczny stosunek do instytucji religijnych i stało się bezpośrednią inspiracją dla jego późniejszej powieści „La Religieuse” (Zakonnica), która poruszała tematykę życia zakonnego i wolności wyboru.

Kariera zawodowa i twórczość Denisa Diderota

Początki kariery jako tłumacz

Karierę zawodową Denis Diderot rozpoczął jako tłumacz. W 1743 roku opublikował swój pierwszy przekład – „Historię Grecji” autorstwa Temple Stanyana. Ta praca stanowiła ważny krok w jego rozwoju intelektualnym i literackim, otwierając drogę do dalszych publikacji.

Pierwsze oryginalne dzieła filozoficzne

W 1746 roku Denis Diderot opublikował swoje pierwsze oryginalne dzieło, „Myśli filozoficzne” (Pensées philosophiques). W tej wpływowej pracy argumentował za potrzebą pojednaniem rozumu z uczuciem, przedstawiając wizję człowieka, w której oba te aspekty odgrywają kluczową rolę. Dzieło to stanowiło zapowiedź jego późniejszych, bardziej złożonych rozważań filozoficznych.

Praca nad „Encyclopédie”

Przez blisko 15 lat, od 1751 do 1765 roku, Denis Diderot poświęcił się pracy nad „Encyclopédie”. Był nie tylko jej redaktorem naczelnym, ale również najpłodniejszym autorem, pisząc osobiście około 7 000 artykułów. Mimo narastającego z czasem zniechęcenia do tego monumentalnego projektu, jego determinacja i zaangażowanie były kluczowe dla jego powodzenia. Diderot nadzorował powstawanie tego dzieła, mimo że w 1759 roku Jean le Rond d’Alembert opuścił projekt ze strachu przed prześladowaniami.

Najważniejsze dzieła opublikowane pośmiertnie

Wiele z najważniejszych dzieł Denisa Diderota, które dziś stanowią trzon jego literackiego dziedzictwa, nie ukazało się za jego życia. Do tej kategorii należą takie arcydzieła jak „Kubuś Fatalista i jego pan”, „Siostrzeniec Rameau” czy „Paradoks o aktorze”. Pośmiertna publikacja tych prac znacząco wpłynęła na jego późniejszą reputację literacką, ukazując go jako pisarza nowoczesnego, eksperymentującego z formą i treścią.

Warto wiedzieć: Powieść „Les Bijoux indiscrets” (Nieznośne klejnoty) z 1748 roku powstała z pobudek finansowych, jako odpowiedź na wyzwanie jego kochanki, Madeleine de Puisieux.

Finanse i wsparcie

Trudności finansowe

Przez większość życia Denis Diderot borykał się z poważnymi problemami finansowymi, żyjąc przez dekadę (1734–1744) jako bohema.

Hojność Katarzyny Wielkiej

Sytuacja finansowa Denisa Diderota zmieniła się radykalnie w 1766 roku dzięki cesarzowej Rosji, Katarzyny Wielkiej. Cesarzowa zakupiła jego prywatną bibliotekę liczącą 3 000 tomów za 15 000 liwrów, pozostawiając mu ją w dożywotne użytkowanie. Dodatkowo, Katarzyna Wielka ustanowiła dla Diderota roczną pensję w wysokości 1 000 liwrów za pełnienie funkcji kustosza własnych zbiorów. Cesarzowa wypłaciła mu z góry wynagrodzenie za 50 lat pracy, co zapewniło mu stabilność finansową.

Relacje z władzami i osobowość

Spotkania z Katarzyną II

W latach 1773–1774 Denis Diderot spędził pięć miesięcy na dworze w Sankt Petersburgu, gdzie prowadził osobiste dyskusje z cesarzową Katarzyną II. Pisał dla niej eseje na tematy polityczne i społeczne, próbując wpływać na jej rządy w duchu oświeceniowym.

Brak członkostwa w Akademii Francuskiej

Mimo ogromnego wkładu w kulturę francuską, Denis Diderot nigdy nie został członkiem Akademii Francuskiej. Brak ten był wyrazem braku oficjalnego uznania jego zasług przez ówczesne elity państwowe.

Odwaga i zaangażowanie

Denis Diderot był człowiekiem o otwartym umyśle i wielkiej odwadze cywilnej. Dowiódł tego, kontynuując prace nad Encyklopedią jako jedyny redaktor naczelny po odejściu d’Alemberta w 1759 roku, który opuścił projekt ze strachu przed prześladowaniami.

Kontrowersje i prześladowania

Aresztowanie za „List o ślepcach”

W 1749 roku Denis Diderot został aresztowany i osadzony w twierdzy Vincennes na kilka miesięcy z powodu publikacji „Listu o ślepcach”. Władze uznały dzieło za niebezpieczne i wywrotowe ze względu na zawarte w nim ateistyczne i materialistyczne sugestie.

Warto wiedzieć: Podczas pobytu w więzieniu w Vincennes, Diderot wykazał się niezwykłą determinacją, pisząc notatki na marginesach „Raju utraconego” Miltona. Notatki te sporządzał za pomocą wykałaczki i atramentu domowej roboty, wykonanego z pyłu zeskrobanego ze ścian zmieszanego z winem.

Dokument submisji

Aby odzyskać wolność w 1749 roku, Diderot musiał podpisać upokarzający dokument submisji, w którym przyznał, że jego dzieła były „wybrykami umysłu” i obiecał wydać nazwiska swoich wydawców i drukarzy.

Zakazy dotyczące „Encyclopédie”

„Encyclopédie” wywołała tak wielki skandal swoim sekularyzmem, że w 1758 roku trafiła na kościelny Indeks Ksiąg Zakazanych. W 1759 roku Encyklopedia została oficjalnie zakazana przez rząd francuski.

Ciekawostki naukowe i filozoficzne

Antycypacja teorii ewolucji

W swoim „Liście o ślepcach” (1749) Diderot antycypował teorię doboru naturalnego i ewolucji, opisując mechanizmy przetrwania gatunków w sposób zbieżny z późniejszymi wnioskami Karola Darwina.

Zainteresowania naukowe

Diderot interesował się naukami ścisłymi i akustyką. W 1748 roku opublikował pracę matematyczną zawierającą m.in. nowatorski projekt organów. Rozważał również kwestie oporu powietrza i napięcia strun.

Poglądy filozoficzne

Wierzył w jedność natury i odrzucał pogląd o niezmienności organizmów. Fascynował się zjawiskiem hermafrodytyzmu. Badał relacje między postrzeganiem zmysłowym a procesami myślowymi, co czyniło go pionierem psychologii eksperymentalnej. Uważał, że bez emocji nie można stworzyć wzniosłego dzieła, ale to rozum musi nad nimi panować.

Upamiętnienie

Jego nazwisko zostało upamiętnione w kosmosie – jeden z kraterów uderzeniowych na Księżycu został oficjalnie nazwany „Diderot”. Pozostaje symbolem intelektualnej ciekawości i walki o wolność słowa w XVIII-wiecznej Europie.

Chronologia życia i twórczości Denisa Diderota

Rok Wydarzenie
1713 Urodziny Denisa Diderota (5 października) w Langres.
1732 Uzyskanie tytułu Master of Arts na Uniwersytecie Paryskim.
1734–1744 Dekada życia jako bohema, zmaganie się z problemami finansowymi.
1735 Porzucenie pomysłu kariery duchownej i rozpoczęcie studiów prawniczych.
1743 Publikacja przekładu „Historii Grecji” Temple Stanyana.
1743 Ślub z Antoinette Champion.
1748 Publikacja powieści „Les Bijoux indiscrets”.
1748 Publikacja pracy matematycznej z nowatorskim projektem organów.
1749 Aresztowanie i osadzenie w twierdzy Vincennes z powodu publikacji „Listu o ślepcach”.
1749 Śmierć siostry Angélique, inspiracja dla „La Religieuse”.
1751–1765 Praca nad „Encyclopédie” jako redaktor naczelny i autor.
1758 „Encyclopédie” trafia na kościelny Indeks Ksiąg Zakazanych.
1759 „Encyclopédie” zostaje oficjalnie zakazana przez rząd francuski.
1759 Jean le Rond d’Alembert opuszcza projekt „Encyclopédie”.
1766 Zmiana sytuacji finansowej dzięki Katarzynie Wielkiej.
1773–1774 Pięciomiesięczny pobyt na dworze w Sankt Petersburgu i dyskusje z Katarzyną II.
1784 Śmierć Denisa Diderota (31 lipca) w Paryżu.
Pośmiertnie Publikacja dzieł takich jak „Kubuś Fatalista i jego pan”, „Siostrzeniec Rameau”, „Paradoks o aktorze”.

Denis Diderot, jako główny architekt i redaktor „Encyclopédie”, stał się symbolem francuskiego Oświecenia i jego dążenia do upowszechnienia wiedzy. Jego życie, naznaczone zarówno intelektualnymi triumfami, jak i osobistymi wyzwaniami, pokazuje siłę ludzkiego ducha w walce o wolność myśli i postęp cywilizacyjny. Jego dziedzictwo, utrwalone w dziełach i ideach, nadal kształtuje nasze rozumienie świata.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Z czego zasłynął Denis Diderot?

Denis Diderot zasłynął przede wszystkim jako główny redaktor i autor monumentalnej „Encyklopedii, czyli słownika naukowego sztuk i rzemiosł”. Jego prace filozoficzne i literackie, pełne błyskotliwości i sceptycyzmu, uczyniły go jedną z kluczowych postaci Oświecenia.

O czym jest Kubuś Fatalista i jego pan?

„Kubuś Fatalista i jego pan” to powieść filozoficzna badająca zagadnienia wolnej woli i determinizmu poprzez dialogi dwójki bohaterów. Ich rozmowy często przeplatają się z opowieściami o miłości, przygodach i ludzkiej naturze, ukazując złożoność życia i ludzkich wyborów.

Na czym polega efekt Diderota?

Efekt Diderota polega na tym, że posiadanie jednej rzeczy skłania do zakupu kolejnych, powiązanych z nią przedmiotów, tworząc swoisty łańcuch zakupowy. Dzieje się tak, gdy nabycie nowego przedmiotu burzy dotychczasową harmonię i staje się katalizatorem dla dalszych decyzji konsumenckich.

Jakie są ciekawostki na temat Denisa Diderota?

Diderot był znany ze swojego nieustraszonego stylu życia i otwartości na różne idee, co często przysparzało mu problemów z cenzurą i władzą. Fascynowała go sztuka i teatr, a jego krytyka artystyczna wywarła znaczący wpływ na rozwój estetyki.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Denis_Diderot